tag:blogger.com,1999:blog-65414034246200360032011-09-06T00:43:07.767-07:00బండ్ల మాధవరావు కవితబండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.comBlogger321100tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-9981862786271174272011-08-10T06:59:00.001-07:002011-08-10T06:59:43.274-07:00<div>అట్లా అని </div><div>బాధ లేకుండా ఎలా ఉంటుంది</div><div>ఆదివారం సాయంత్రమేగా</div><div>విశ్వేశ్వరరావు@60 సందర్భంలో కలిసాం</div><div>తాజా తాజాగా </div><div>రవీంద్రభారతి పరిమళాల్ని</div><div>పునరాస్వాదించాం</div><div>ఇటీవలే చదివిన</div><div>గ్రీకువో లాటిన్ వో </div><div>నాలుగు కవితల్లోని వాక్యాల్ని </div><div>మాముందు కుమ్మరించి </div><div>మా దేహతీరాల్లో </div><div>మా దేహ తీరాల్లో </div><div>వాటి సుగంధాలను నాటావు</div><div>అట్లా అని </div><div>బాధ లేకుండా ఎలా ఉంటుంది</div><div>అప్పుడేమో </div><div>నువ్వు బతికిన క్షణాల్లో</div><div>సాంధ్యభాషను లిఖిస్తూ </div><div>వెన్నెల నీడల్ని మాముందు పరిచావు </div><div>ఇప్పుడేమో </div><div>రహస్తంత్రి ని మీటుకుంటూ</div><div>నీడలూ జాడలూ వెతుక్కుంటు వెళ్లిపోయావు</div><div>మృత్యువంటే </div><div>పక్కకు వత్తిగిల్లడమేనని </div><div>ఎప్పుడో అన్నావే</div><div>జీవితపు కొన్ని అంకాల్ని మాకే అంకితమిచ్చి </div><div>కొన్ని స్పష్టాస్పష్ట సందర్భాల మధ్య</div><div>విశ్రాంతిగా నడుం వాల్చావు గదా</div><div>మమ్మల్ని జీవనభ్రాంతి లో ఉంచి </div><div>అలా ఎలా వెళ్లావు</div><div>అంతేలే</div><div>ఎవరికెంత దిగులుగా ఉన్నా</div><div>నువ్వు వెళ్లిపోయిన తరువాత </div><div>ఈ దునియా మునిగిపోలేదులే</div><div>కాకుంటే</div><div>నిన్ను వెంటాడుతున్న కొన్ని కళ్లు</div><div>జోగుతూనో </div><div>మత్తుగానో</div><div>గమ్మత్తుగానో</div><div>నీ అక్షరాల చివరల్ని పట్టుకొని ఊగుతున్నాయి</div><div>మరికొన్ని జీవితాలు</div><div>నీ దేహశకలాల్ని పట్టుకొని ఊగుతున్నాయి</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-998186278627117427?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-83588096832731063702010-07-21T08:14:00.000-07:002010-07-21T08:15:16.980-07:00<h3 class="smller"><br /></h3> <div class="para"> పురాతన శకలాల కోసం<br />అక్షరాల్ని తవ్వు<br />గాయపడ్డ అక్షరాల్లో<br />ఏదో ఒకటి<br />తన గుండెను ఒలుచుకొని<br />నీలోకి ప్రవహిస్తుంది<br />ప్రవహించిన అక్షరాల్ని<br />ప్రేమగా పొడవుకొని<br />అక్కున చేర్చుకో<br />ప్రతిబింబమై<br />నీ ఎదురుగా నిలుస్తుంది<br />నీతో నువ్వు<br />సంభాషించే ప్రతి మాటా<br />ఒక పురా శకలమై<br />మనసు లోతుల్లో<br />యింకి పోతుంది<br />ఓ వానా కాలపు రాత్రి<br />శరీరం పై<br />తప్పక చెమ్మ దేరుతుంది<br />అది స్వేదం కాదు స్పృహ<br />తేమ కాదు స్పర్శ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-8358809683273106370?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-52790189973186027582010-07-14T06:00:00.000-07:002010-07-14T06:15:20.807-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/TD24J3gYO_I/AAAAAAAAAKA/p7pk5aoGTJg/s1600/aptn-1278762526586.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 179px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/TD24J3gYO_I/AAAAAAAAAKA/p7pk5aoGTJg/s200/aptn-1278762526586.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493749600119962610" border="0" /></a><br /> <table str="" style="border-collapse: collapse; width: 433pt;" width="577" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><col style="width: 433pt;" width="577"> <tbody><tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt; width: 433pt;" str="గుండె చేతబట్టుకొని " width="577" align="left" height="29">గుండె చేతబట్టుకొని<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="అత్యంత ఉత్కంఠతో " align="left" height="29">అత్యంత ఉత్కంఠతో<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ప్రాణాలుగ్గబట్టుకొని</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="ఒకానొక అంతర్యుద్ధాన్ని " align="left" height="29">ఒకానొక అంతర్యుద్ధాన్ని<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">కళ్లారా వీక్షిస్తున్నాను</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="* * * * " align="left" height="29">*<span style=""> </span>*<span style=""> </span>* *<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">వ్యాఖ్యలొద్దు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ఊహాగానాలూ వద్దు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">మాటల్ని నిలువునా చీల్చి చెప్పే</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="వాటి వెనుక మర్మాల్ని " align="left" height="29">వాటి వెనుక మర్మాల్ని<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ఎవరూ బట్ట బయలు చెయ్యనవసరం లేదు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="వక్రోక్తులూ వ్యంగ్యోక్తులూ " align="left" height="29">వక్రోక్తులూ వ్యంగ్యోక్తులూ<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">అలంకారాలేమో కాని</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="నీకు నా జీవితమే వ్యంగ్యమైపోయింది " align="left" height="29">నీకు నా జీవితమే వ్యంగ్యమైపోయింది<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="సమాజం మెరుగవ్వడం కోసం " align="left" height="29">సమాజం మెరుగవ్వడం కోసం<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నువ్వు కూల్చే వాస్తవాల గోడల మధ్య</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నిప్పులాంటి నిజాల్ని కాల్చి</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">బూడిద మిగులుస్తున్నావు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ప్రతి క్షణం దమ్ము తోనో ధైర్యం తోనో</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">అందించే సమాచారం లో</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నిజం పాలెంత</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">చీకటంటే నల్లగా మాత్రమే ఉంటుందని తెలుసు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">చీకటికి రంగులు పులుముతున్న దృశ్యాన్ని చూస్తున్నాను</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">సరిహద్దుల కటూ యిటు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="నిరంతర సంఘర్షణ " align="left" height="29">నిరంతర సంఘర్షణ<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">తెరమీది నాటకానికి వెనుక</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">వ్యూహ ప్రతివ్యూహాలు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ఇంట్లో రంగుల డబ్బాలో జరిగే</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">మాటల యుద్ధాన్ని మోస్తున్నవాడ్ని</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ఎప్పటికీ హంసను కాలేను</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">* * * *</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నా దేశపు నాలుగో స్తంభానికిప్పుడు చీడ పట్టింది</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">మాటలే మాటల్ని హత్య చేస్తున్న వేళ</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" str="మాట సూటిదనాన్ని కోల్పోయింది " align="left" height="29">మాట సూటిదనాన్ని కోల్పోయింది<span style=""> </span></td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ముఖానికేసుకొన్న రంగుల్లో</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">మాటలు దాక్కుంటున్నాయి</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">అసలు మాట</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">అక్కడ ఉండగానే</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">మాటల నీడలు ఎల్లలు దాటుతున్నాయి</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">తెర మీద చేసుకొనే ఉత్తుత్తి యుద్ధాలకు</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">బలవుతున్న వాడ్ని</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నిర్మించబడుతున్న నిజాల మధ్య</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">ప్రాణ విలువ వార్త కంటే తక్కువై పోయింది</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నీ రేటింగ్ సూచికి వేళాడుతూ</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నేను పోగొట్టుకొన్న ప్రాణం</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నీకొక రోజు పతాక శీర్షిక</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">రేపటికది పకోడి పొట్లం</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">నాకిప్పుడు నిజం కావాలి</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">సూటిగా చెప్పే మాట కావాలి</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">మాట వలన లోకం వర్ధిల్లాలి</td> </tr> <tr style="height: 21.95pt;" height="29"> <td class="xl22" style="height: 21.95pt;" align="left" height="29">* * * *</td> </tr> </tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-5279018997318602758?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-57948153786727034382010-04-11T21:20:00.000-07:002010-04-11T21:21:07.823-07:00కురవని చినుకు కోసం<br />కురవని చినుకు అంచున<br />తలక్రిందులుగా నిలబడి నిరీక్షిస్తున్నాను<br />చినుకు నుండి జారి భూమిలో యింకిపోవాలని<br />ఏ కార్తె చినుకూ నన్ను క్రిందికి జార్చడంలేదు<br />ఆషాఢ మాసాన మెరవాల్సిన మేఘాలు<br />మబ్బుల్లో మాయమై పోయాయి<br />చాళ్ల వెంబడి విచ్చుకోవాల్సిన<br />విత్తనం గర్భంలో<br />ఘనీభవించిన మొలకల కదలికలు<br />రెండు నీటి చుక్కల కోసం<br />పొడిబారిన మట్టిపెళ్ళల్లోంచి తొంగిచూస్తున్నాను<br />ఇక్కడ కురవాల్సిన మేఘపు జాడకోసం<br />దాహం తీరే దారి లేక<br />నోరు పిడచగట్టుకుపోతోంది<br />యజ్ఞాలే చేస్తారో<br />కృత్రిమ వానలే కురిపిస్తారో<br />నా ముఖాన నాలుగు చెంబులు<br />నీళ్లు కుమ్మరించిపోండి<br />తడి తడిగా మట్టిలోంచి విచ్చుకోవాలనుంది<br />కొంచెం చెమ్మ తగిలినా చాలు<br />రెండు చేతులు జోడించి మీముందు నిల్చుంటా.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-5794815378672703438?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-47338987194257883822010-04-11T21:18:00.000-07:002010-04-11T21:19:12.420-07:001<br />ముఖాలు రకరకాల ముఖాలు<br />షాపింగ్ మాల్స్ లోనూ బీసెంట్ రోడ్డు లోనూ<br />ఒకరినొకరు ఒరుసుకొంటూ నడిచే ముఖాలు<br />2<br />ఒకడు<br />నిర్లిప్తంగా<br />నిస్తేజంగా<br />ప్రపంచం లోని దైన్యాన్నంతటిని<br />ముఖానికి పూసుకొని<br />జీవించడం లోని భారాన్ని మోస్తూ<br />3<br />ఆమె<br />ఉత్సాహం గా<br />ఉత్తేజం గా<br />ఉరకలు వేస్తూ<br />దేన్నైనా తనలో కలుపుకు పోయే<br />ప్రవాహ వేగం తో<br />4<br />ముఖాలకు తొడుగుల్ని ధరించడం కూడా<br />అంత సులువైనదేం కాదు<br />కొన్ని క్షణికమైనవి<br />మరికొన్ని శాశ్వతమైనవి<br />5<br />వాడి ముఖానికి<br />ఎన్ని సార్లు కొత్త తొడుగు తొడిగినా<br />క్షణాల్లోనే మాసిపోతుంది<br />6<br />తొడుగుల్ని ఒలిచినాక<br />అదృశ్యమైన మనిషి గురించే<br />తపనంతా<br />7<br />నిజానికి<br />మనిషి కంటే<br />అద్భుతమైనదేదీ కనిపించదు<br />అద్భుతాల్ని సృష్టించే వాడు కదా<br />8<br />చూస్తూ వుండు<br />వాడిని అలాగే చూస్తూ వుండు<br />ఎన్ని అద్భుతాలుగా మారతాడో<br />9<br />వెలుపలి అరణ్యాల్నీ<br />లోపలి మృగాల్నీ<br />తరుముకుంటూ వెళ్లు<br />అదృశ్యమైన మనిషి<br />ప్రత్యక్షమవుతాడేమో<br />10<br />ఆ మూల మలుపులో<br />అక్కడే నిలబడి<br />కదులుతున్న మనుషుల్ని స్కాన్ చెయ్యి<br />బాల్యం లోనే నీనుంచి పారిపోయిన వాడు<br />ఊరి చెరువులో<br />దిగంబరంగా ఈతేసినప్పుడు<br />పట్టుకున్న జలగల్లో ఒకటైన వాడు<br />పుస్తకాల్లో దాచుకొన్న నెమలీక కోసం<br />నెమళ్లనే వేటాడిన వాడు<br />దొరక్క పోడు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-4733898719425788382?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-72941166857430149902010-04-11T21:16:00.000-07:002010-04-11T21:18:19.363-07:00ఇక్కడ నేనొక శూన్యాన్ని ఒలకబోస్తున్నాను<br />జారిపోతున్న శూన్యం లోంచి<br />ఖాళీలు ఖాళీలు గా నువ్వు నేను<br />శూన్యానికి మాట్లు వేసైనా <br />నిన్ను నువ్వు నింపుకోవానుకొంటావు<br />నింపడం ఎప్పుడూ మరోక ఖాళీకి చిహ్నం కదా<br />ఖాళీలను నింపే మనుషుల కోసం<br />ప్రకటనలిస్తుంటాను<br />ప్రకటనల్లోంచి నడిచొచ్చిన ప్రతి ఒక్కడూ<br />నాలోని నన్ను<br />గుప్పెళ్లతో ఎత్తుకెళుతూ<br />నన్ను మరింత ఖాళీ చేస్తుంటారు<br />జీవితపు రహదారుల్లో<br />ఓటి చప్పుళ్ళతో<br />వేలాడుతున్న నాకు<br />ఇంత నమ్మకాన్ని పోయండి<br />దోసిళ్లతో నన్ను నేను నింపుకొంటాను<br />ఒలికిన శూన్యం లోంచి<br />తొంగి చూస్తున్న నన్ను<br />బహిరంగ పరచండి<br />వివస్త్ర శరీరం తో మీలోకి జారిపోతాను<br />నన్ను గురించిన ప్రశ్నలకు<br />జవాబు వెతికే వేళ<br />నువ్వు ఎక్కడో ఒక చోట<br />ఎదురు పడక పోవు<br />అయినా<br />నింపేందుకు తీసుకు రావాల్సిన దాన్ని గురించి<br />ప్రశ్నిస్తూనే ఉంటాను<br />చేలను పంటలతోనూ<br />ఇళ్లను మనుషులతోనూ<br />నింపాలనుకొన్న నాకు<br />ఇప్పుడు వస్తువు లెదురవు తున్నాయి<br />నన్ను నా దేహాన్ని ఖాళీ చేసుకొని<br />తిరిగి తిరిగి<br />వస్తువులతో నింపుకొంటున్నాను<br />మనుషులకు జాగా దొరకని శరీరానికి<br />టు లెట్ బోర్డు తగిలించాను<br />ఎవరు వచ్చి<br />నింపుతారో <br />ఎదురు చూస్తుంటాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-7294116685743014990?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-80068002058697177612010-02-20T05:09:00.000-08:002010-02-20T05:10:07.301-08:00<a href="http://www.orkut.co.in/Main#CommMsgs?cmm=43894317&amp;tid=5430552676254131981">http://www.andhrajyothy.com/sunday/sundayshow.asp?</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-8006800205869717761?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-14880305127336109432010-02-20T05:07:00.000-08:002010-02-20T05:09:11.546-08:00<a href="http://www.orkut.co.in/Main#CommMsgs?cmm=43894317&amp;tid=5438318458161637133">http://www.pranahita.org/2010/02/konni_maranallonc</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-1488030512733610943?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-60959070194020962202010-02-20T04:56:00.000-08:002010-02-20T04:58:47.290-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/S3_ce8DWT4I/AAAAAAAAAIM/sTQ7w2JjXUY/s1600-h/OgAAAEZnYhB2iSooY-66uZkqKbEu3FTpNJywNsW5yituYb-K8W2PoGJkW_fHY6gh0pGyIXfwbjliJLhJky9NnRTY7IMAm1T1ULRcWlIfOxD0vvTleH9_uTOYnzkb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440309298961207170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 182px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/S3_ce8DWT4I/AAAAAAAAAIM/sTQ7w2JjXUY/s200/OgAAAEZnYhB2iSooY-66uZkqKbEu3FTpNJywNsW5yituYb-K8W2PoGJkW_fHY6gh0pGyIXfwbjliJLhJky9NnRTY7IMAm1T1ULRcWlIfOxD0vvTleH9_uTOYnzkb.jpg" border="0" /></a><br /><div>సభ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-6095907019402096220?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-2733579294037535312010-02-20T04:55:00.001-08:002010-02-20T05:07:04.770-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/S3_ebbO-2KI/AAAAAAAAAIU/aUBh4Qc9HAI/s1600-h/OgAAALzV7CwNPpCDhz9EirRhTvZjudYO_mDd3Fk0ZzEmHgN2bTikgmypxOqSd4nDXfLAA2s8OFCJy-UsiUNBn8SJ8sEAm1T1UFlKP72SEEmglhjv9OOei5URGglc.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440311437635279010" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 69px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/S3_ebbO-2KI/AAAAAAAAAIU/aUBh4Qc9HAI/s200/OgAAALzV7CwNPpCDhz9EirRhTvZjudYO_mDd3Fk0ZzEmHgN2bTikgmypxOqSd4nDXfLAA2s8OFCJy-UsiUNBn8SJ8sEAm1T1UFlKP72SEEmglhjv9OOei5URGglc.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/S3_b3U3PnHI/AAAAAAAAAIE/iyWv9yDP-M4/s1600-h/OgAAALzV7CwNPpCDhz9EirRhTvZjudYO_mDd3Fk0ZzEmHgN2bTikgmypxOqSd4nDXfLAA2s8OFCJy-UsiUNBn8SJ8sEAm1T1UFlKP72SEEmglhjv9OOei5URGglc.jpg"></a><br /><br /><div>దిగులు వర్షం </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-273357929403753531?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-56138062146020033292010-02-15T02:09:00.000-08:002010-02-15T02:17:30.292-08:00కథా వసంతం - కథల పోటి<br />అనూస్ హాస్టల్స్ &amp; ఆదివారం ఆంధ్ర జ్యోతి సంయుక్త నిర్వహణలో<br />అక్షరాల లక్ష రూపాయల బహుమతులు<br />పది ఉత్తమ కథలకు ఒక్కో కథకు పదివేల రూపాయలు<br />వివరాలకు 21 - 2 - 2010 ఆదివారం ఆంధ్ర జ్యోతి చూడండి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-5613806214602003329?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-2113791010262467832009-12-30T01:48:00.000-08:002009-12-30T01:49:38.995-08:00కొత్త కొత్తగా <br /><br />ఇవాల్టి నుంచీ కొత్తగా మొదలవుదాం<br />నిన్నటికి కొనసాగింపుగా కాక<br />ఈ రొజే మొగ్గ తొడుగుతున్నట్లుగా<br />తాజా తాజాగా<br />పరిమళ భరితంగా<br />పాపాయి<br />లేలేత చేతుల్లోని<br />అరవిచ్చిన బోసి నవ్వుల్లోని<br />మృదువైన స్పర్శ లాగా<br />కొత్త కొత్తగా మొదలవుదాం<br />మాటలు పాతవే కావచ్చు<br />సంభాషణలు సరికొత్తగా <br />మొదలుపెట్టుకోవచ్చు<br />చూపులు అవే కావచ్చు<br />సరికొత్త దృశ్యాల్ని ఆవిష్కరిద్దాం <br />రంగులు రుచులు ముఖాలు <br />అన్నీ పాత పాతగానే వుండొచ్చు<br />ఒకసారి ప్రయత్నిస్తే<br />ఏదో ఒక కొత్తదనం దొరక్క పోదు<br />ఈ రోజు రేపటికి పాతదైనా<br />ఈ వసంతం<br />చివరాఖరికి పులిసిపోయినా<br />ఈ రోజును మాత్రం <br />కొత్తగానే మొదలు పెడదాం <br />ఏమో<br />ఏ తేనెటీగ<br />మనలోని మకరంద బిందువుల్ని<br />ఒక చోటుకు చేర్చుతుందో<br />ఏ మంచు బిందువు<br />మన పెదవులపై <br />సూర్యోదయ కాంతిలో <br />తళుక్కుమంటుందో<br />ఏ దేహపు చిగురు వర్ణం <br />ఎన్ని కాంతులీనుతుందో<br />ప్రారంభిస్తేనే కదా తెలిసేది<br />కొత్తదనపు రుచి<br />ఎప్పుడూ<br />క్షణం తర్వాతి క్షణం<br />కొత్తదే<br />ప్రతి క్షణం<br />సరికొత్తగా ప్రారంభించడానికి<br />ఈ రోజే మొదలు పెడదాం<br />కొత్త కాలపు సువాసనల్ని శ్వాసిద్దాం<br />నిన్నటి దు:ఖాల్నీ దిగుళ్లనీ <br />మంటల్లో వేసి<br />నేటి వేకువ ఝామున <br />నులివెచ్చగా చలి కాగుదాం<br />ఇవాల్టి నుంచీ కొత్త కొత్తగా మొదలవుదాం<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-211379101026246783?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-68762400971389165222009-12-04T20:32:00.000-08:002009-12-05T05:18:24.707-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SxnqIEZZsPI/AAAAAAAAAHM/ZtEy2UI8AeA/s1600-h/6-755850.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5411613851602497778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 170px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SxnqIEZZsPI/AAAAAAAAAHM/ZtEy2UI8AeA/s200/6-755850.jpg" border="0" /></a> ఎవరి <span style="color:#cc0000;">కారణాలు వారికుంటాయి<br />మాట్లాడటానికి మాట్లాడక పోవడానికి<br />మాట్లాడేవాడికి<br />మాట్లాడటానికి<br />ఎన్ని కారాణాలుంటాయో<br />మాట్లాడని వాడికి<br />మాట్లాడక పోవడానికి<br />అన్ని కారణాలుంటాయి<br />మాట ధిక్కారమైతే<br />మౌన అంగీకారమవు తున్నది<br />ధిక్కార స్వరాలలోని సాధికారికత<br />మౌన వ్రతాల్లోనూ ఉంటుంది<br />తల వంచినంత మాత్రాన<br />కళ్లు నేల దిక్కు తిరిగినంత మాత్రాన<br />ఆ కళ్లల్లో అగ్ని వర్షించదని<br />ఎలా అనుకొంటాం<br />మాటకు మాటకు మధ్య<br />రగిలే ఘర్షణలో<br />దేహాలు దగ్దమవుతుంటాయి<br />మౌనమూ మనసును కాల్చేస్తుంది<br />ఒక చోటో మరొక చోటో<br />గోడలు కూలి<br />ప్రవాహాలు కలిసి పోతుంటే<br />మాటకు మౌనానికి మధ్య<br />గోడలు నిర్మించడానికి<br />జరుగుతున్న పోరాటాల్లో<br />సరిహద్దులు తగలబడి పోతున్నయి<br />సురక్షిత వలయాల్లో<br />సుహృద్భావ వాతావరణాల్లో<br />గ్లాసులు ఛీర్స్ చెప్పుకుంటూనే ఉన్నాయి<br />నిజం చెప్పులేసుకొనే లోపే<br />అబద్దం లోకం చుట్టి వస్తోంది<br />మాటకు మౌనానికి మధ్య<br />నిరంతర ఘర్షణ<br />పేలుతున్న మాటల మధ్య<br />మౌన విస్ఫోటనాలకై ఎదురు చూపు<br />వ్యూహాలు నిర్వీర్య మవుతున్న తరుణం లో<br />సరి కొత్త మార్గాన్వేషణ<br />రంగి వెలిసిన మాస్క్ ల్లోంచి<br />కొంచెం పాతబడని దాని కోసం వెతుకులాట<br />మౌనం లోలోపల ఎగసిపడే ఉప్పెన<br />మాట చల్లారినంత తొందరగా<br />మౌనం చల్లారదు </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-6876240097138916522?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-263378023961997752009-11-24T23:49:00.000-08:002009-11-25T00:14:34.984-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swzm7baAtnI/AAAAAAAAAGg/blnOOH2gjZI/s1600/obulapuramMining.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407951161208649330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 133px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swzm7baAtnI/AAAAAAAAAGg/blnOOH2gjZI/s200/obulapuramMining.jpg" border="0" /></a><br /><div>మట్టి - పంట<br />మట్టి - బువ్వ<br />మట్టి - జీవితం<br />ఇప్పుడు<br />మట్టిని కౌగలించుకొంటే<br />దు:ఖం రాలుతోంది<br />నిన్నటి దాకా<br />గజాల లెక్కన<br />డబ్బైన మట్టి<br />నేడు డోక్కల్లో ముడుచుకొని<br />దీనంగా చూస్తోంది<br />అందినంతమేరా<br />కాళ్ళు బార్లా చాపి<br />ఆపుకోన్నవాడు<br />కాళ్ళు చేతులు చాస్తూనే ఉన్నాడు<br />నిన్న ఈ రోజు లేదు<br />కాళ్ళ కిందుగా కదిలి పోయిన మట్టిలో<br />నేనూ కరిగి పోయాను<br />*** *** ***<br />మట్టి - బొగ్గు<br />మట్టి - ఖనిజం<br />మట్టి - బాక్సైట్<br />అడవుల్లోంచి<br />కొండల్లోంచి<br />గుట్టల్లోంచి<br />సొరంగాలు సోరంగాలుగా<br />డబ్బవుతున్న మట్టి<br />రాజ్యాలకు రాజ్యాలకు రాజ్యాలే<br />శాసించ బడుతున్నాయి<br />డబ్బును తవ్వుకుంటున్న చేతులు<br />ఎవర్ని లెక్క పెట్టవు<br />లెక్కించడాని కెవడోచ్చినా<br />మట్టి లోంచి పుట్టిన తడి<br />చేతుల్ని తడుపుతుంది<br />తడిచి గర్భ మవ్వాల్సిన మట్టి<br />ఎండి బీటలు వారుతోంది<br />రహదారులవుతున్న మట్టి మీంచి<br />బువ్వ పెట్టే చారెడు నేల కోసం<br />తట్ట బుట్టల్లో సర్దు కుంటున్న జీవితాలు<br />చెట్లకు వేలాడుతున్న బతుకుల్లో<br />ఎండుటాకుల కలవరం<br />*** *** ***<br />ఎవడో<br />మట్టిని పణంగా పెట్టి<br />రాజ్యాల్ని కొంటున్నాడు<br />సువిశాల సామ్రాజ్యాల్ని స్తాపిస్తున్నాడు<br />ఆకలిని అణగ దొక్కుతున్నాడు<br />పోడైన జీవితాల్ని తరుముతున్నాడు<br />అరవై ఏళ్ల క్రితం మారిన రంగు<br />ఇంకా ఇంకా నలుపెక్కుతోంది<br />తెలుపైనా నలుపైనా<br />పాదాల కింద నలుగుతూన్న బతుకులు<br />వలసలవుతున్నాయి</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-26337802396199775?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-53487658593403680972009-11-14T10:22:00.001-08:002009-11-21T09:17:51.157-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwggsdXN3aI/AAAAAAAAAGI/waUS3ZbDPc8/s1600/home_angels.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 195px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwggsdXN3aI/AAAAAAAAAGI/waUS3ZbDPc8/s200/home_angels.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406607300826619298" /></a><br />యధాలాపంగా కలవడం కాదు<br />దారిన పోతూ తారస పడటం కాదు<br />ఎవరినో పలకరించబోయి<br />మరెవరినో పలకరించడం కాదు<br />నువ్వెవరో తెలియాలి<br />నీ లోపలి గదుల్లో<br />మూసి వుంచిన అరల్లోని<br />రహస్యాల మూటలు విప్పి చెప్పాలి<br />కలబోసుకోవాలి<br />కాట్లాడుకోవాలి<br />కోపాలూ తాపాలూ ఉల్లాసాలూ ఉత్సాహాలూ<br />అన్నీ బట్టబయలు కావాలి<br />దేన్ని గురించో మాట్లాడుతూ <br />లిప్త పాటు నువ్వు ఆగావంటే<br />చెప్పాల్సిందేదో మిగిగ్లి ఉన్నత్లే<br />పెదాల మీద చిరునవ్వు <br />ముఖమంతా విస్తరించలేదంటే<br />బహిర్గతం కావల్సిందేదో<br />తెరచాటుకెళ్లినట్లే<br />నిన్ను నీలోనే మిగుల్చుకొని<br />ఎదుటివాడికోసం మాటను చాస్తే<br />మాట మధ్యలోనే విరుగుతుంది<br />మాటల్ని ఆచితూచి మాట్లాడుతున్నావంటే<br />ఏవో సంకోచాలున్నట్లే<br />చెప్పాల్సిది లోపల దాగినప్పుడే<br />మాటలు నంగి అవుతయి<br />మాటల నిచ్చెనలు<br />మాటల వంతెనలు<br />మాటల ప్రవాహాలూ<br />నువ్వు దేన్నైనా ఉపయోగించు<br />తనలో కలిసిపోవాలి<br />కలిసిపోవడమంటే అట్లా యిట్లా కాదు<br />నువ్వేంటో తనకి తెలియనంతగా<br />తనేంటో నీకు తెలియనంతగా<br />ఒకే శరీరంలోని రెండు అవయవాలన్నంతగా<br />దేశాలూ<br />దేహాలూ<br />మనసులూ<br />అన్ని అడ్డు గీతల్ని చెరిపేసుకొంటూ<br />ఏ రాజహంస విడదీయలేనంతగా<br />కలిసిపోవాలి<br />---<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-5348765859340368097?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-7749775552111602202009-11-14T10:21:00.001-08:002009-11-21T04:10:13.120-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfYm_C9-xI/AAAAAAAAAFY/Y0a--GIktoo/s1600/As_HangedMan.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 224px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfYm_C9-xI/AAAAAAAAAFY/Y0a--GIktoo/s320/As_HangedMan.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406528041952082706" /></a><br />ఓ నిండు జీవితాన్ని <br />మధ్యలోనే చిదిమేసుకోవడం<br />నడుస్తూ నడుస్తూనే<br />హఠాత్తుగా ఆగిపోవడం<br />మొదలవ్వకుండనే<br />విరమించుకోవడం<br />కొత్త బంగారు లోకాన్ని <br />సొంతం చేసుకోవాల్సిన చేతులు<br />అచేతన మవ్వడం<br />సంతోషాల ఆకాశంలో<br />దు:ఖ మేఘాలు కమ్ముకోవడం<br />ఆనంద సాగరాల్లో<br />కన్నీటి తుపానులు చెలరేగడం<br />ఆత్మహత్యల ఋతువు ఆగమన సంకేతాలు<br />***<br />ఇప్పుడు ప్రతి యింటినీ<br />పరీక్షల భూతం ఆవహించింది<br />విజయ లక్ష్యాలు <br />రాత్రి పగళ్లని ఏకం చేసి<br />నిన్ను కొద్ది కొద్దిగా నంజుకు తింటుంటాయి<br />సమాంతర రేఖల్లో<br />ఏది కొంచెం ముందుకెళ్లినా<br />నువ్వింకా వేగంగా పరిగెత్తాలి<br />శరీరాన్ని నిస్సత్తువ కమ్మేస్తున్నా పరిగెత్తాలి<br />శ్వాస స్తంభిస్తున్నా పరుగు ఆపకూడదు<br />రేపటి కోసం నేటిని త్యజించాలి<br />***<br />మనుష్య యంత్రాల తయారీలో<br />కార్ఖానాలు విస్తరిల్లుతున్నాయి<br />నాలుగు గోడల మధ్య <br />రెండు కళ్లనిండా <br />పేజీలకు పేజీలు కుక్కుతున్నారు<br />పసివాళ్ల నవనాడుల్లోంచి<br />అంకెలు మాత్రమే బయటకు వస్తుంటాయి<br />సంఖ్యాశాస్త్రం ఒక్కటే<br />సకల కళల్ని మింగేస్తుంది<br />అంకెల్ని చూసినప్పుడు కలిగే ఆనందం <br />శరీర విన్యాసాల్లోను<br />మాటల వాడకంలోనూ<br />చేతులు కుంచెలవ్వడంలోనూ కనబడదు<br />***<br />శరీరాల్ని శిధిల పరుచుకొంటున్న బిడ్డలారా<br />కుమిలిపోకండి<br />కూలిపోకండి<br />జీవించండి<br />విస్తరించండి<br />రహదారుల్నిండా <br />సేదదీర్చే చెలమలున్నాయి<br />చెయ్యందించే స్నేహ హస్తాలున్నాయి<br />ఆత్మహత్యల ఋతువును దాటి<br />మిమ్ముల్ని మీరు సాకారం చేసుకోండి<br />*****<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-774977555211160220?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-6777827405739956562009-11-14T10:19:00.001-08:002009-11-21T04:12:49.883-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfZOOXGKII/AAAAAAAAAFg/EIB_Gif9BP0/s1600/mirchi.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 152px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfZOOXGKII/AAAAAAAAAFg/EIB_Gif9BP0/s320/mirchi.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406528716077934722" /></a><br />గుంటూరు సీమ్మిర్బగాయ దిన్నావా<br />కొరికిజూడు నసాళానికంటుద్ది<br />రోషానికి పౌరుషానికి ప్రతీక<br />ఎర్రగా నిగనిగలాడుతూ కళ్లకింపుగా<br />అసలా చేను పక్కగా నడుస్తుంటేనే<br />అదో రకమైన కమ్మని వాసన<br />నిలువెత్తు బెరిగి యిరగబూసిన<br />దిష్టి బంతి చెట్ల నడుమ<br />ండుములెత్తు బెరిగిన మిరపచెట్లు<br />యిరగ్గాసి వాలిపోయిన కొమ్మల్లోంచి<br />తెల్ల తెల్లగా పచ్చ పచ్చగా ఎర్రెర్రగా<br />కాయల్ని జూత్తేనే కడుపు నిండిపోద్ది<br />కారం లేకుండా యెవురింట్లోనైనా <br />ఓ పూట గడిచిద్దా<br />కొరివికారం, గొడ్డుగారం,సాంబారుగారం, పచ్చికారం<br />అబ్బో యిట్లా చెబుతూ బోతంటేనే<br />నోటమ్మట నీరుగారతన్నాయిలే<br />కాని ఏం లాభం<br />ఆకులు జూసుకొని పిర్రలు కొట్టుకుంటూ<br />సంబరబట్టమే అయింది<br />యీళ్ల కళ్లల్లో కారం గొట్ట<br />మానోళ్లల్లో మట్టిగొట్టిబోతన్నారు <br />యీళ్ల కి దివసంబెట్ట<br />కొనబోతే కొరివి అమ్మబోతే అడివి అయిపోయె<br />యింతింత రేట్లు బెట్టి<br />యెరువులు పురుగు మొందులు బోసి పెంచాం గదా<br />మా కట్టమంతా యీళ్ల యెదాన బోత్తన్నాం<br />యీళ్ల కొంపల్లో మిరబగాయలు బోసి తగలెయ్య<br />మా బతుకులు తాలుగాయల బతుకులై పోయాయి<br />యింతింత జదువుకొని యీళ్లు నేర్చుకొంది<br />మమ్మల్నెట్లా మోసం జెయ్యాలనే గందా<br />మా ఉసురు దగలకబోదు<br />యీళ్ల కొంపల్లో పల్లేరు మొక్కలు మొలవ<br />యీళ్లు నాశనమవ్వ<br /><br />***<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-677782740573995656?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-46569873897279606492009-11-14T10:18:00.000-08:002009-11-21T04:17:08.422-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfaIrJiRUI/AAAAAAAAAFo/Nbiau4wJIas/s1600/Picture+5.png"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfaIrJiRUI/AAAAAAAAAFo/Nbiau4wJIas/s320/Picture+5.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406529720238097730" /></a><br />ప్రత్యక్ష సంభాషణల నిరంతర అంతరాయాల మధ్య<br />ఇప్పుడు అందరం సెల్లో బందీలమయ్యాం<br />సభోదనా పరకరాలైన పేర్లు<br />సంఖ్యలు గా మారిపోయాయి<br />ఆగిపోయిన సంభాషణ <br />తిరిగి ప్రారంభించాలంటే<br />తడుముకోవాల్సిందే<br />విచిత్రంగా ఎవరికి వాళ్లు <br />మరెవరితోనో మాట్లాడుతూనే ఉంటారు<br />నిశ్శబ్దాన్ని చీలుస్తూ<br />శబ్దాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నవాళ్లంతా<br />ఏదో పిచ్చి లోకం లో <br />విహరిస్తున్నట్లుగా ఉంటుంది<br />ఒకడు పెద్దగా అరుస్తుంటాడు<br />మరో పదారేళ్లపడుచు<br />కళ్లల్లో వింతమెరుపుల్తో <br />ముఖంలో అదోవిధమైన తుళ్లింతల్తో<br />మెల్లగా ముసిముసిగా <br />గొణుక్కుంటూ వెళుతుంది<br />సెల్లు తలలేసుకొన్న వ్యాపారం <br />నువ్వేసుకొన్నది<br />ఫాంటైతే ఎ<br />లుంగీ అయితే బి<br />నిక్కరైతే సి<br />అని టైప్ చేసి పంపమంటుంది<br />భూమికి ఆ వైపునున్న వాళ్లతో<br />క్షణాల్లో మాట్లాడటం సంతోషమే కానీ<br />పక్కింట్లోకి కూడా అళాగే మాట్లాడటం విషాదమే<br />జనారణ్యం లో తప్పిపోయినప్పుడు<br />దారి చూపించే కుక్కపిల్ల అదే అయినా<br />తిండి మానేసి కడుపు మాటల్తో నింపుకోమనడం<br />ఎడతెరిపి లేకుండా <br />నిరంతరం మాట్లాడుకోమనడం<br />ముమ్మాటికి నేరమే<br />సమాచారం ఇంటిల్లిపాదికి <br />అందేకాలం పోయింది<br />ఎవరికొచ్చిన సమాచారం వాళ్లే వినాలి<br />మరికళ్లు ముట్టుకోరు<br />ముట్టుకోక పోవడమే సభ్యత సంస్కారం <br />ఇళ్లల్లో సెల్లుగోడలు మొలిచాయి<br />బయట సొల్లు సంబంధాలు పెరిగాయి<br />పిల్లల గదుల్లోని రహస్య సంభాషణలు<br />బొమ్మలు బొమ్మలుగా <br />ఎక్కడికైనా ఎగిరెళ్లి పోవచ్చు<br />భూగోళం గుప్పిట్లో యిమిడిందేమో కానీ<br />జీవితాలు మాత్రం దూరంగా నెట్టేయబడుతున్నాయి.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-4656987389727960649?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-13598396682182630322009-11-14T10:08:00.001-08:002009-11-21T04:26:44.282-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfccL1ySpI/AAAAAAAAAFw/qgmik9OYPNA/s1600/eco_drain_india.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 206px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfccL1ySpI/AAAAAAAAAFw/qgmik9OYPNA/s320/eco_drain_india.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406532254454401682" /></a><br />నగరం ఈ కొస నుంచీ ఆ కొసదాకా<br />విస్తరిస్తున్న ఇళ్లు<br />ఇల్లంటూ ఉంటే కదా తిరిగి వెళ్లేది అన్నాడో కవి<br />ఇపుడు ఇల్లే సమస్తమైపోయింది<br />పాతిన రాళ్ల మధ్య<br />ఇళ్లు మొలుస్తాయో లేదో తెలీదు కానీ<br />మొలవాల్సిన మొలకలు ఆగిపోయాయి<br />మూడు కాలాల్లోనూ రక్షించాల్సిన యిళ్లు<br />రూపాయల మారకాలయ్యాయి<br />యిళ్లు విస్తరిస్తున్నాయి<br />యిళ్లతో పాటు వీధులూ విస్తరిస్తున్నాయి<br />సరికొత్తగా యిప్పుడు నగరంలో<br />నీళ్లూ విస్తరిస్తున్నాయి<br />అధాటుగా ఎక్కడ ఓ చెంబెడు నీళ్లు పోసినా<br />నగరం ఉక్కిరి బిక్కిరవుతోంది<br />దేహం మొత్తం<br />సిమెంటుతో తాపడం చేయించుకొన్నాక<br />రెండు చెమట చుక్కలు బయటకూ రావు<br />నాలుగు వాన చినుకులు లోపలకూ వెళ్లవు<br />నీటి రహదారుల్లోనూ<br />నిలువెత్తు నిలిచిన యిళ్లు<br />మార్గం తెలీయని నీళ్లు<br />యిళ్లను ముంచెత్తుతున్నాయి<br />నగరం నిండుతోంది<br />ఎప్పుడూ యిళ్లతోనూ<br />అప్పుడప్పుడూ నీళ్లతోనూ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-1359839668218263032?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-62349590856325780222009-11-14T10:06:00.000-08:002009-11-21T04:28:48.980-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swfc9v_0N1I/AAAAAAAAAF4/bV8m4MBeM3Y/s1600/images.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 112px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swfc9v_0N1I/AAAAAAAAAF4/bV8m4MBeM3Y/s320/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406532831095830354" /></a><br />నువ్వు నువ్వుగా <br />జీవించలేక పోవడమంటే<br />ఒక మనిషిని పోగోట్టుకోవడం<br />ఒక నిర్మాణాన్ని కూలగొట్టడం<br />ఒక చెట్టును నిర్మూలించడం<br />ఒక శూన్యాన్ని ఆహ్వానించడం<br />ఉండాల్సిందేదో లేకపోవడం<br />బోసిపోయినట్లుగా ఉండటం<br />దేన్ని గురించో వెదుకులాడటం<br />ఎన్ని దొరికినా<br />దొరకాల్సిందేదో ఒకటి మిగిలిపోవడం<br />మిగిలిపోయినదాన్ని గురించి<br />పదేపదే ఆలోచించాల్సిరావడం <br />ఒక శాశ్వత అసంతృప్తిని <br />గుండెల్లో నింపుకోవడం<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-6234959085632578022?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-83855468964422445352009-11-14T10:05:00.001-08:002009-11-21T04:34:04.339-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfeMaO_CmI/AAAAAAAAAGA/rISciZwzKn4/s1600/AdrianPainting2005-2RedPoppy.353122950"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/SwfeMaO_CmI/AAAAAAAAAGA/rISciZwzKn4/s320/AdrianPainting2005-2RedPoppy.353122950" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406534182463539810" /></a><br />లక్షల అక్షరాల్ని ముందుపోసుకు కూర్చున్నా<br />తొలకరికి ముందు <br />విత్తనాల కోసం <br />వేరుశనగ కాయల్ని ఒలిచినట్లు<br />ఒక్కో అక్షరాన్ని ఒలుచుకుంటూ<br />విత్తనాల్ని ఏరుకుందామని<br />పొట్టు పొల్లు తప్ప తాలు - తప్ప<br />గట్టి విత్తనం ఒక్కటి కనబడదేం<br />మనసు పొలంలో నాటుకుందామంటే<br />గుట్టలు గుట్టలుగా అక్షరాలు<br />దుర్భిణి వేసి వెతికినా కానరాని కవిత్వం<br />రైళ్లనిండా బస్సులనిండా రహదార్ల నిండా<br />క్రిక్కిరిసిన వాక్యాలు<br />ఒక్క వాక్యమూ వెంటరాదేం<br />సాగిలాపడి నమస్కరిద్దామంటే<br />అనంతాక్షర సముద్రాల్ని ఈదుతున్న నాకు <br />మార్గాల్ని సూచించే దీపస్థంభాలు కావాలి<br />దీపం కాంతిని పంచుతూ మరో దీపాన్ని వెలిగించాలి<br />పుస్తకమంతా విస్తరించిన అక్షరాల్లోంచి<br />రాలి పడుతున్న అనుభవాలు<br />ఏ అనుభవమూ మార్గదర్శి కాదు<br />*** <br />పిట్టల రెక్కల కింద నుంచో<br />చెట్ల చిగురుల్లోంచో<br />సముద్రపు అలల నురగల్లోంచో<br />ఏవో కొన్ని అక్షరాలు<br />మనసు పొరల్లోకి జారిపడతాయి<br />గుండెల్లో భధ్రంగా పదిలపడతాయి<br />ఆ అక్షరాల కువకువల్లోంచే<br />నన్ను నేను శుభ్రపరుచుకొని <br />అడుగులు వేస్తుంటాను.<br />***<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-8385546896442244535?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-60063965213302170492009-11-14T10:04:00.001-08:002009-11-21T09:22:54.245-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swgh5spuAwI/AAAAAAAAAGQ/gCF8yS_z-mA/s1600/crying-2-michelle-key.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 136px; height: 200px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swgh5spuAwI/AAAAAAAAAGQ/gCF8yS_z-mA/s200/crying-2-michelle-key.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406608627780682498" /></a><br />దు:ఖం<br />జీవితపు అంతర్భాగం<br />రెండు కన్నీటి చుక్కలే కావచ్చు<br />కలసిన ఆలోచనల ఓదార్పు<br />నిన్ను నువ్వు తడితడిగా ఆవిష్కరించుకొంటూ <br />జీవించడాన్ని గూర్చి ప్రశ్నించిన ప్రతిసారీ <br />లోపలి పొరల్లోని <br />దు:ఖపు కణాల మూలుగులు బహిర్గతమవుతాయి<br />ఘర్షణ <br />సాహచర్యపు నిరంతర వ్యక్తీకరణ<br />రెండు మాటలే కావచ్చు<br />అగాధాల అంచులకు నెట్టే ఆయుధాలు<br />నిన్ను నువ్వు చీల్చుకొంటూ<br />కలయికను గూర్చి ఆలోచించిన ప్రతిసారీ<br />విరిగిన మాటలు పడి లేచిన శబ్దాలు<br />స్పర్శాచాలనం<br />ఒకరిలోకి ఒకరు జారిపోయే దేహసంభాషణం<br />రెండు చేతులే కావచ్చు<br />గుండెలోయల్లోంచి లాగే చాంతాళ్లు<br />నున్ను నువ్వు పంచుకొంటూ<br />దూరాల్ని గురించి మాట్లాడిన ప్రతిసారీ<br />కరచాలనాల కౌగిలింతలు<br />పయనం<br />దేహాన్ని విడిచి<br />నిరంతరాయంగా సాగే ఆలోచన<br />రెండు పాదాలే కావచ్చు<br />అనంతాతి అనంతంగా కదిలే చలనాలు<br />గమ్యాన్ని గురిపెట్టిన ప్రతిసారీ<br />చీలిపోతున్న రహదారులు<br />ఎక్కడో ఓచోట కలవాలి<br />కరచాలించుకోవాలి<br />దు:ఖాల ఓదార్పుల్నీ <br />ఘర్షణల ముగింపుల్నీ<br />స్పర్శించుకోవాలి<br />దూరాల గమ్యాల్ని చేరుకోవాలి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-6006396521330217049?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-49588244417394442502009-11-14T10:03:00.001-08:002009-11-21T09:27:14.334-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swgi44F6B6I/AAAAAAAAAGY/fkyGiKJ6vPg/s1600/ELECTION%2520DAY.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oNjHEXu1_eg/Swgi44F6B6I/AAAAAAAAAGY/fkyGiKJ6vPg/s200/ELECTION%2520DAY.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406609713183459234" /></a><br />కాలమొచ్చింది<br />నాలుగు చినుకులు కురవకుండానే <br />బీడు భూముల్లో<br />రత్నాల రాశుల్ని పండిస్తామని చెప్పే<br />కాలమొచ్చింది<br />మాటల్ని నాటితే <br />మాటలే కదా పండేది<br />వాడూ<br />గుప్పిళ్లకొద్దీ <br />పంట పండని<br />బిటి మాటల విత్తనాల్ని<br />లోకం మీద వెద జల్లుతాడు<br />ఒక వేళ పంట పండినా<br />అవి పునరుత్పత్తికి పనికి రావు<br />మళ్లీ వాడి మీదే ఆధార పడాలి<br />వాడు మాత్రం <br />పొల్లును చల్లి<br />గట్టిని రొల్లు కుంటూ ఉంటాడు<br />వాడు<br />నిరంతరం హాలో మాటల నిర్మాణాల్ని<br />వాగ్దానిస్తుంటాడు<br />ఎన్ని సార్లు నిలబెట్టినా<br />కూలిపోతూనే ఉంటాయి<br />అయినా పదే పదే<br />వాటినే పంచిపెడుతుంటాడు<br />బ్రతకడాన్ని గూర్చి ప్రశ్నించినప్పుడల్లా<br />నాలుగు అన్నం ముద్దల్ని<br />అద్దంలో మనముందుంచుతాడు<br />వాటిని చూస్తూ మనం గుటకలు మింగాల్సిందే<br />జలప్రవాహాలతో<br />మన దేహాల్ని ముంచెత్తుతున్నానని చెప్పి<br />ధనప్రవాహాల్ని <br />వాళ్ల భూముల మీదుగా మళ్లిస్తుంటాడు<br />నాలుగు నీటి చుక్కలు మనకు దక్కినా<br />చవుడు నేలల్లో<br />నన్ను నేను మళ్లీ మొలిపించుకోలేను<br />వాడు వస్తాడు<br />వీడు పోతాడు<br />వాడూ పోతాడు<br />మరొకడు వస్తాడు<br />ఆయుధాలు మత్తుగా పడివున్నంతకాలం<br />జీవితం కుప్పపోసినట్లుగా<br />కదలదు<br />మెదలదు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-4958824441739444250?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-14262012729675614742009-11-14T10:02:00.001-08:002009-11-14T10:02:43.459-08:00ఒక్కోసారి వాడంతే<br />విస్తరిస్తున్నట్లే కనబడతాడు<br />నిరంతరం<br />తనను తాను పెళ్లగించుకొంటూనే<br />చేతులు చాస్తుంటాడు<br />చిగుళ్లను చిదిమేస్తూనే<br />విశాలమవుతుంటాడు<br />పాదుకట్టి<br />ఇన్ని నీళ్లు చిలకరించి<br />ఎదుగుదలకు దోహదం చేస్తుంటానా<br />కత్తెర్లతో హఠాత్తుగా ప్రత్యక్షమవుతాడు<br />ఎప్పుడైనా<br />రెండు విరిగి పోయిన కర్రల్ని అతికించి<br />వాడి చేతికో ఊతమవుతానా<br />నడకకడ్డంగా <br />ఎదుర్రాయి లా నిలుస్తాడు<br />కళ్లు విప్పార్చి<br />చూపు సుదూర శుభ్ర విషయాలపై నిలిపి<br />నన్నూ లోకాన్నీ<br />రిపేరు చెయ్యడానికి<br />పనిముట్ల కోసం వెతుకుతుంటానా<br />అదాటుగా ఎటునుంచి వస్తాడో తెలియదు<br />ఇసుకరేణువై కంట్లో గుచ్చుకుంటాడు<br />వాడు ఉన్నత శిఖరాలనందుకొనేందుకు<br />నామీదగా నడిచి వెళ్లటానికి<br />నన్ను నేను నిచ్చెనగా మార్చుకుంటానా<br />వాడు ఓ రంపంతో<br />నాలోని మెట్లను కోస్తుంటాడు<br />సుదూర మార్గాల్ని<br />విశాలం చేసే క్రమంలో <br />నన్ను నేను రోడ్డు మీద పరుచుకొంటూ<br />ముందుకెళుతుంటానా<br />వాడు ఎక్కడో ఓ చోట మందు పాతరై పేలతాడు<br />ఎప్పుడూ<br />నడకకడ్డంగా నిలిచే<br />వాడిని<br />వేర్లతో సహా పీకేయాలి<br />తిరిగి తిరిగి మొలవకుండా<br />తుదముట్టించాలి<br />... ... ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-1426201272967561474?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-42054241577067727682009-11-14T10:01:00.001-08:002009-11-14T10:01:28.646-08:00జీవిస్తున్నవాడు మనిషి<br />గతంలోనో<br />భవిష్యత్తులోనో కాదు<br />వర్తమానం లోనే <br />జీవించాలి<br />ఎవర్ని పలకరించినా<br />ఒకప్పుడు నేనూ.......<br />నెమరువేస్తాడు<br />వైభవాల్ని తలచుకొంటూ<br />వెలిగిపోతాడు<br />అప్రస్తుతం కాని<br />ప్రస్తుతాన్నే<br />ప్రస్తుతించాలిప్పుడు<br />గతాన్ని తవ్వి తలకెత్తుకొంటేనే<br />మాసిన తలల మురికి వదిలేది<br />అయినా<br />బ్రతుకును వెదుక్కోవాల్సింది<br />వర్తమానం లోనే కదా<br />కొన్ని సమష్టి నిన్నల పునాదులమీదే<br />నేను ఈ రోజు నిలబడ్డాను<br />అనుభవం కానిదేదీ నేటికి నిలవదు<br />నిలిచిన దానిలోని<br />పొల్లును తూర్పార బట్టి<br />మార్గాల్ని నిర్మించాలి<br />నిర్మాణాలకు ఎత్తిన రాళ్ల కింద<br />శిధిలమైన జీవితాల్ని వెదకాలి<br />వర్తమానపు చేదు<br />పులిసే కొద్దీ తీపెక్కుతుంది<br />ఇప్పుడు ఇక్కడ ఇలా బతకడం<br />అన్ని కాలాలకు విస్తరించడమే<br />మొదలైతేనే కదా విస్తరించేది<br />ప్రారంభాన్ని గురించే నా తపనంతా<br />మొదలుపెట్టు<br />జీవించడాన్ని<br />విస్తరించడాన్ని<br />ఇప్పుడే<br />ఇక్కడే<br />మొదలుపెట్టు<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-4205424157706772768?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-87288884313324258892009-11-14T09:58:00.002-08:002009-11-14T09:59:59.969-08:00కొత్తగా మొలుస్తున్న నగరం లోంచి <br />హఠాత్తుగా అంతెత్తున లేచిన <br />ఆకాశ హర్మ్యాల లోంచి <br />జన సంచారం లేని <br />ఇళ్ళ గుట్టల మధ్య <br />నేనోక్కడ్ని నిలిచి<br />విచ్చు కుంటున్న చేతుల కోసం <br />అన్వేషిస్తున్నాను<br />ఈ ఖాళీ గూళ్ళల్లో <br />ఎ వలస పక్షు లొచ్చి చేరతాయో తెలియదు కాని <br />గూడు కట్టుకొన్న పిట్టలు<br />పొట్ట చేత పట్టుకొని ఎటో ఎగిరెళ్లి పోయాయి<br />మా వూరి దాకా నడిచొచ్చిన <br />నగరం మధ్యలో <br />మాయిల్లోక దిష్టి బొమ్మ<br />ఉదయపు నడక నుండి <br />సాయంత్రపు ఈత వరకు<br />సకల సౌకర్యాలతో కొలువైన లోగిళ్ళ లో <br />మాటల సమూహాలే కరువయ్యాయి <br />అక్కడక్కడా సగం అల్లి వదిలేసిన <br />గిజిగాడి గూళ్ల లో <br />పాదముద్రల కోసం వెతుకులాట<br />ఎ అపరాహ్న వేళో<br />ఎవరైనా వచ్చి తలుపు తట్టి <br />దాహం తీర్చ మంటారేమోనని<br />చెంబేడు నీళ్ళతో నిలబడున్నాను <br />నా వైపుగా ఏ అడుగు కదలి రాదు<br />శబ్ద ప్రవాహాలలో ఈదులాడిన నాకు<br />ఇక్కడి మౌనాలు<br />నన్ను నాలోకి ఈడ్చు కెళుతున్నాయి<br />బహిర్గతం కాని సంభాషణల్లో <br />అందరి తోనో కొందరి తోనో<br />మాటల గలగలలు ముంచేత్తెదాకా <br />నిరంతరం మాట్లాడు తూనే ఉంటాను<br />--- --- ౦౦౦ --- ----<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-8728888431332425889?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-22968779646560317902009-11-14T09:58:00.001-08:002009-11-14T09:58:36.153-08:00మోసపోవడం<br />నన్ను నేను మోసగించుకోవడం<br />నాకు నిత్య కృత్యమైంది.<br />చరిత్ర పాఠాలు <br />నా తప్పతడుగుల్ని<br />ఎత్తి చూపుతున్నా<br />మళ్లి ఆ బాటలోకే<br />కాళ్ళు లాగుతుంటాయి<br />ఏ రహదారుల్లో<br />ఎన్నిసార్లు<br />మందు పాతరలై పేలినా<br />పాతర్లు లెక్కకొస్తున్నాయి కాని<br />అడుగు ముందుకు కదలడం లేదు<br />మంజీర నాదాల సాక్షిగా చాపిన చేతుల్లో<br />మరఫిరంగులున్నాయని<br />కౌగిలించుకున్న తరవాతే తెలిసింది<br />నేనేంటో<br />నా ఆనవాళ్లేన్టో తెలిసిన తరవాత <br />నిర్మూలించడం చాలా సులభమైంది <br />అడవి లోంచి అన్ని దారులు<br />రహదారులతో అనుసంధానమైనాక<br />ఏ చెట్టు నన్ను దాచుకోలేక పోతోంది<br />నా లోని ఒక్కో అవయవమూ<br />నెల రాలుతుంటే<br />కొత్త నెత్తురు తోడుక్కోవడానికి <br />ఋతువుల వెంట ఋతువులు మారిపోతున్నాయి<br />అడవి లోని అన్ని ఋతువులు<br />శిశిరాలైన తరువాత <br />తలదాచుకోవడానికి<br />ఏ చెట్టు తొర్రా ఆశ్రయ మివ్వడం లేదు<br />దగ్గరున్న ఒక్కో ఆయుధమూ<br />నిర్విర్యమవుటుంటే<br />కొత్త ఆయుధాల కోసం అన్వేషణ <br />తెగిపడుతున్న రెక్కల్ని అంటించుకోవడము<br />ప్రయాసే అవుతున్నది <br />---౦౦౦ ----<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-2296877964656031790?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-43618002200074184702009-11-13T23:31:00.001-08:002009-11-13T23:31:56.327-08:00మాంసాహారం అలవాటున్నా<br />మా యింట్లో నిత్యం పప్పు ఉడకాల్సిందే <br />అదీ ముద్ద పప్పు<br />జాది లోని ఆవకాయ తోనో<br />గోంగూర తోనో<br />నాలుగు చుక్కలు నెయ్యి తగిలించి<br />చెయ్యార కలిపి<br />ఒక్క ముద్ద నోట్లో పెట్టుకుంటే<br />బిర్యానీలు పిజ్జాలూ బర్గర్లు ఎందుకు పనికొస్తాయి<br />అమ్మమ్మ కంది పప్పు తయారు చెయ్యడం కుడా ఒక కళే అంటుంది<br />వగరోగరుగా చేలో కంది కాయల్ని తెంపుకొని<br />యింత ఉప్పేసి వుడకబెట్టి తినడటం దగ్గరనుంచి<br />యింట్లో మెట్టు మీద<br />కందుల మూటలు పెర్చేదాకా<br />ప్రతీది ఓ విన్యాసమే<br />ఆనోపంగా పెరిగిన కంది చేలో<br />రెండు పనల జ్ఞాపకాల్ని కోసుకొని<br />మంచు తెరలతో మెత్తబడ్డ<br />మనసు పొరల్లో ఊరేసుకొంటున్నాను<br />శీతాకాలపు సూర్యోదయ వేళల్లో<br />వెచ్చ వెచ్చగా చలి కాగుతూ<br />కంది పుల్లను నములుతున్నాను<br />నిన్నటి దాకా<br />కంది చేను<br />నా రహస్య జ్ఞాపకాల పేటిక<br />ఇవాళ చారెడు కందిపప్పు కోసం<br />రేషన్ షాపు క్యూ లో నిలబడ్డాను<br />ఒకప్పుడు డబ్బాల నిండా నిలవున్న పప్పులు<br />ఇవాళ నా చేతి సంచి లో<br />ఒక మూలకు ఒదిగి పోయాయి<br />ఎంత ఉడకబెట్టినా ఉడకక<br />పంటి కింద రాళ్ళయ్యాయి<br />నా చేలో కాసిన కంది చెట్టు కాయలు<br />నగరం నడిబొడ్డున<br />ఎవరికీ కనబడకుండా దాంకున్నాయి<br />నక్షత్రాలలో నక్షత్రాలై పోయిన<br />నాలుగు కంది బేడల్ని<br />గాలించి గాలించి<br />నా యింటి దాకా లాక్కెళ్లాలి<br />గాదె లోని కందిపప్పు ను<br />గాదె కింద పంది కొక్కులు బొక్క కుండా చూడాలి<br /> --- ౦౦౦ --- ౦౦౦ --- ౦౦౦ ---<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-4361800220007418470?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-58580455698406675332009-11-13T23:07:00.000-08:002009-11-13T23:21:20.997-08:00వాడు<br />లేలేతగా<br />భయం భయంగా<br />బిత్తర చూపులతో<br />వద్దికగా<br />నేను చల్లే విత్తనాల్ని ఏరుకొనేవాడు<br />ఒక్కోసారిపనికిరాని పోసుకోలు గింజల్ని చల్లినా<br />ముక్కుతో పొడిచి పొడిచిగట్టి గింజల్నే రొల్లుకొనేవాడు<br />ఇప్పుడు<br />వాడు<br />జేబులో గుప్పెడు విత్తనాల్ని<br />పోసుకొని లోకం మీదకు బయలుదేరాడు<br />చీకట్లనే చిమ్ముతాడో<br />వెలుగు రేఖల్నే పంచుతాడో కాని<br />ఇప్పుడు మాత్రం<br />మూర్తీభవించిన విశ్వాసమై నడిచివెళ్లాడు<br />రేపటిలోకి వాడలా నడిచి వెళ్లడాన్ని చూస్తే<br />ముచ్చటేస్తుంది<br />వాడ్ని మొదటి సారి చూసినప్పుడు<br />రహదారుల్లోని ఎదుర్రాళ్లను తట్టుకొని<br />ఎలా నడవగలడా అని శంకించాను<br />కాని వాడునాలోంచి<br />పుస్తకాల్లోంచినడచి<br />నడచి రాటుదేలాడు<br />నాకు తెలుసు<br />వాడు ఏదో ఒక రోజు<br />భూమి ఏదీ ఒక మూల నుండి<br />నాతో మాట్లాడతాడు<br />నాకు తెలుసువాడు<br />ఎప్పటికైనామహావృక్షమై తిరిగి వస్తాడు... ... ... ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-5858045569840667533?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-84447902813331458902009-11-13T22:57:00.000-08:002009-11-13T22:58:03.191-08:00కూర్చున్న వాడ్ని కూర్చున్నట్లే వుంటాను<br />దేహం రంగు వెలుస్తూ వుంటుంది<br />చుట్టూ పరకాయించి చూస్తాను<br />కొండలూ మట్టీ నీరూ<br />సమస్తమూ రంగు కోల్పోతూ ఉంటాయి<br /> నా లోలోపల కురుస్తున్న<br />దిగులు వర్షాన్ని దారి మళ్ళించి<br />నా ఆప్త మిత్రుడికి ఈమెయిల్ చేస్తాను<br />కూర్చున్న వాడ్ని కూర్చున్న చోటే వుంటాను<br />రహదారుల్లోని రాత్రుల్లోకి<br />చీకటిని ఆహ్వానించి<br />చెట్ల నీడల్లోన్చి జారిపో తుంటాను<br /> మిత్రుడెవరో ఫోన్ చేసి<br />ఊరి బయట ఊడల మర్రి కింద<br />రాత్రిని సిప్ చేస్తూ<br />చీకటిని నంజు కొంటున్నాను - రమ్మంటాడు<br />నేను మాత్రం<br />కూర్చున్న వాడ్ని కూర్చున్న చోటే వుంటాను<br />అతడు<br />నా కళ్ళ ముందే<br />అలా నడిచెళ్లి<br />ఏదో<br />కొండ శిఖరం మీద నిలబడి<br />విజయ గర్వంతో ఊగి పోతుంటాడు<br />నేను<br />కాలం వేళ్ళ సందు ల్లోంచి జారి పోతుంటాను<br />నెల జారిన నేతిని<br />ఎత్తలేనట్లే<br />నాలోంచి జారి పోయిన నన్ను<br />తిరిగి పోగు చెయ్యలేను<br />నేను మాత్రం<br />కూర్చున్న వాడ్ని కూర్చున్న చోటే వుంటాను<br /> *** *** *** ***<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-8444790281333145890?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-84240885498541584122009-11-13T22:54:00.000-08:002009-11-13T22:56:31.846-08:00అంతా సన్నద్ధం గానే ఉంది<br />పెట్టేబేడా సర్దుకొని<br />వెళ్లడానికి సంబధించిన ఉత్సుకతతో<br />నడవాల్సిన రహదారుల గురించో<br />మోయాల్సిన<br />మోయలేని బరువుల గురించో<br />మనసు<br /> పికుతూ ఉంటుంది<br />కిటికీ లోంచి తల బయటకు పెట్టి<br />వేలగాల్సిన పచ్చ లైటు గురించి ఆలోచిస్తూ<br />పొడి పొడి గా<br />అతికి అతకని మాటలతో<br />అంతా సన్నద్ధం గానే ఉంది<br /> *** **** ***<br />ఒకానొక వీడ్కోలు కోసం<br />సర్దాల్సిందంతా సర్దేసి<br />చెప్పాల్సినవన్ని చెప్పేసి<br />చివరి కదలిక కోసం ఎదురు చూస్తూ<br />మనసులోని మాటలన్నీ ఖాళీ అయిపోయాక<br />ఒకానొక శూన్యం కాని శూన్యాన్ని నింపుకొని<br />చిట్ట చివరి ఒకే ఒక్క మాట చెప్పడం కోసం<br />ఒక చిన్న అసహనంతో<br />కిటికీ లోపలి తలపెట్టి<br /> *** **** ***<br />ప్రయాణం సాగారిన వెంటనే<br />ఒక్కసారిగా మాటల గలగలలు<br />చిట్ట చివరి మాటల ప్రవాహాలు<br />మళ్లి కలవడానికి పట్టే కాలాన్ని కొలుస్తూ<br />ఒక చిన్న ఉప్పెన<br /> *** **** ***<br />గమ్యం ఏదైనా<br />ప్రయాణాలన్నీఅక్కడే మొదలవుతాయి<br />శరీరాల్ని తరలించాల్సి వచ్చిన<br />చివరి మలుపులోనూ<br />వీడ్కోలు కోసం అదే ఎదురు చూపు<br />గాజుకళ్ళ లోంచి జారే<br />ఒక్కో నీటి బొట్టు<br />ప్రయాణించాల్సిన దూరాన్ని చేరిపెస్తుంటే<br />గమ్యం అస్పష్టమై<br />నడక తూలి పోతున్నప్పుడు<br />మరణాన్ని ఆహ్వానిస్తూ<br />మళ్లి అదే ఎదురు చూపు<br />అక్కడా ఒక చిన్న అసహనం<br />అంతా సన్నద్ధమైనాక<br />నిర్జీవ దేహాల్ని తరలిస్తుంటే<br />అప్పటి దాకా స్థబ్దుగా ఉన్న చోట<br />కొన్ని మాటలు<br />మరికొన్ని జ్ఞాపకాలు<br />ఇంకొన్ని చరిత్రలు<br />చిట్ట చివరి మాటల వీడ్కోలు<br /> **** **** ***<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-8424088549854158412?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6541403424620036003.post-2552888712723576902009-11-13T22:48:00.000-08:002009-11-13T22:51:02.773-08:00మరణాల్ని కీర్తించడం కొత్తేమీ కాదు<br />మణికర్ణికా ఘాట్ లో<br />రగిలే ఆరని చితిమంటల్లో<br />నిత్యం నన్ను నేను దహించుకొంటున్న వాడ్నే<br />చరిత్ర లో స్వర్ణయుగాలంటూ ఉండవు<br />రాజు దైవాంశ సంభూతుడూ కాదు<br />పాలించే వాడెవడైనా<br />పద ఘట్టనల క్రింద నలిగిన ఆత్మలు<br />మౌనంగా రోదిస్తూనే ఉంటాయి<br />చార్ మినార్ ల సాక్షిగా<br />ఆకాశంలో నిలబడి<br />జరుగుతున్న తంతును వీక్షిస్తూనే ఉంటాయి<br />నన్ను నేను మొలకెత్తించుకొంటున్న<br />చారెడు నేల పై మోపిన<br />రాక్షస పాదపు జాడలు<br />మనసులోంచి తొలగిపోలేదు<br />పురుగుల మందు సేవిస్తూనో<br />దూలానికి వేలాడుతూనో<br />నన్ను ఆక్రమించిన పాదాలను మోస్తున్న<br />బోయీలను గమనిస్తూనే ఉన్నాను<br />పెదాల చిరునవ్వులపై విరిసిన<br />కత్తుల్ని ఆస్వాదించిన వాడ్ని<br />నువ్వు నడిచెళ్లిన దారుల్లో<br />తెగిపడిన శిరస్సుల్ని<br />పోగు చేసుకొంటున్న వాడ్ని<br />తారీఖులు దస్తావేజులతో పనిలేని<br />యుద్ధాలలో చెల్లాచెదరైన వాడ్ని<br />నువ్వు విసిరిన ఎంగిలి మెతుకులే<br />పరమాన్నంగా భావించి<br />నీ ముందు మోకరిల్లిన వాడ్ని<br />ఇప్పుడు<br />మళ్ళీ<br />నా మరణంలోంచి<br />కొత్తగా మాట్లాడుతున్నాను<br />అడవులో వాగులో వంకలో<br />ఏవైతేనేం<br />నేను తిరిగి పచ్చగా చిగురించి<br />జనంలోకి ప్రవహించడానికి<br />ప్రవాహం గమనాన్ని మార్చుకొన్నా<br />ఎప్పటికైనా దాని లక్ష్యం జనాన్ని చేరడమే<br />నేను ఎన్ని సార్లు మరణించినా<br />తిరిగి తిరిగి మొలుస్తూనే ఉంటాను<br />శ్మశాన వైరాగ్యాన్ని ఆలపించను<br />మట్టికోసం<br />మనిషి కోసం <br />నిరంతరం పరిగెడుతూనే ఉంటాను<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6541403424620036003-255288871272357690?l=bandlamadhavaraokavitha.blogspot.com' alt='' /></div>బండ్ల మాధవరావుhttp://www.blogger.com/profile/15783238479933642054noreply@blogger.com0