అచేతనత్వం

ఒక సుదీర్ఘ విరామం తరువాత
మృత్యువు మా ఇంటి పరిసరాల్లో తచ్చాడుతోంది
ఇంటి చుట్టూ ఎన్ని లక్ష్మణరేఖలు గీసినా
వాకొట్లోంచో కిటికీ లోంచో
తొంగి తొంగి చూస్తూనే ఉంది
***
అమ్మ
అమ్మ తరువాత అమ్మ
చిన్నమ్మ నన్ను పెంచిన నా తల్లి
ఇప్పుడు మృత్యువుతో భీకర యుద్ధం చేస్తోంది
ఎన్ని అస్త్ర శస్త్రాల్ని అందించినా
పోరాడి పోరాడి అలసిపోయి
నిస్తేజంగా అలా  మంచం మీద పరుండి పోయింది
***
బిడ్డల్ని మోయాల్సిన  ఆమె గర్భసంచి
ఇప్పుడొక రాచపుండును మోస్తోంది
నిర్మూలించాలని ఎన్ని సార్లు ప్రయత్నించినా
రావణాసురుని తలల్లా
తిరిగి తిరిగి తలలెత్తుతూనే ఉంది
***
అమ్మా!
బిడ్డలు లోపల కదలాడుతుంటే
కలిగే సంతోషాన్ని అందుకోలేని నువ్వు
ఇప్పుడీ రాచపుండు కదులుతుంటే
ఎంత వేదనననుభవిస్తున్నావో కదా!
నీ లోపలి రక్తం
నీళ్లలా మారుతున్న దృశ్యం
అది లోలోపల సృష్టిస్తున్న దావానలం
ఎలా భరిస్తున్నావో కదా!
మేమెక్కడ బాధపడతామోనని
లుంగలు చుట్టుకుపోతున్న వేదనను
పళ్ల బిగువున ఎలా ఆపుకొంటున్నావు
ఎప్పుడూ  నీ గురించే దిగులుపడ్డ
అమ్మమ్మ దిగులును నిజం చేస్తూ
నిరంతరం నువ్వు పోరాటం చేస్తూనే ఉన్నావు కదా!
***
ఒక సుదీర్ఘ జీవనయానపు సారం
దృశ్య దృశ్యాలుగా కళ్లముందు కదలాడుతుంటే
పొందినవేంటో పోగొట్టుకొన్నవేంటో
సమీక్షించుకొంటూ
కనుకొలుకుల్నించి
నువ్వు రాల్చుతున్న కన్నీటి బిందువుల్ని
దోసిలిలో పట్టి
వాటికి మా కన్నీటీ బిందువుల్ని
జతచేయడం తప్ప
ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో ఉన్నాము
నువ్వు మొక్కే దేవుళ్లలో
ఎవరైనా కరుణించి
నీ అవిశ్రాంత వేదనను మాకు పంచితే ఎంత బాగుండు.
*** *** ***