ఆమె లేదు

అంతే కదా!
మృత్యువుతో యుద్ధం చేసి
ఎవరు మాత్రం గెలవగలరు
ఒక దశాబ్దకాలపు
సుదీర్ఘ యుద్ధం
ఈ రొజే ముగిసింది
పోరాడి పోరాడి అలసిపోయిన చిన్నమ్మ
ఇప్పుడు ప్రశాంత వదనంతో నిద్రపోతోంది
ఆ నిద్ర వెనుక
ఎన్ని ఆరాటాలో ఎన్నిపోరాటాలో
ఎన్నీ సంతోషాలో ఎన్ని దుఃఖాలో
ఎన్ని వేదనలో ఎన్ని శోధనలో
ఇప్పుడన్నింటికి శాశ్వత విరామం
ఆమె జీవితంతో చేసిన సమరం కంటే
దేహంతో చేసిన సమరమే ఎక్కువ
మరణం -  ఓడిన ప్రతిసారీ
అంతిమ విజయం తనదేనన్న పట్టుదలతో
తిరిగి తిరిగి దాడి చేసేది
ఆమె ఇప్పుడు శాశ్వతనిద్రలోకి వెళ్లింది
ఆమెను వేదించిన, శాసించిన రాచపుండు
ఆమెతోబాటే నిద్రపోతోంది
ఓ అరవై యేళ్ల  జీవన ప్రయాణంలో
ఆమెకెదురైన పూలూ ముళ్లూ
రాళ్లూ రప్పలూ చెట్లూ చేమలూ
ఇంటిముందు పరుచుకొన్న నిద్రగన్నేరు మొదలు నిమ్మ చెట్టువరకూ
ఆమె వెళుతున్న చివరి మజిలీ దారిపొడుగునా నిలిచి
ఆమెకూ వీడ్కోలు పలుకుతున్నాయి
అందర్నీ ఒకే విధంగా ప్రేమించిన
ఆమె చేతి స్పర్శలోని
ఆమె పెట్టిన గోరుముద్దల్లోని
ఆమె చెప్పిన మాటల్లోని ఆనవాళ్లు
నా చుట్టూ తిరుగుతూనే ఉన్నాయి
ఆమె వెళ్లిపోయిన తరువాత
ఇన్నాళ్లూ తనతో నడిచిన కాళ్లూ
తనకు చేయూతనిచ్చిన చేతులూ
నిర్జీవాలైపోయాక
ఆయన అలా శూన్యంలోకి చూస్తూ ఉండిపోయాడు
ఆమె వున్నప్పుడు అన్నింటికి ఆమెపై ఆధారపడ్డ ఆయనకు
మాటల భరోసా తప్ప ఆమెను ఇవ్వలేం కదా
ఆమె జ్ఞాపకాల్లోని కొన్ని స్పర్శల్ని
మాచేతుల్లోకి తీసుకొని ఆయనకు అద్దాలి
ఎప్పటికీ ఆయనకు వెలుగునివ్వకపోయినా
ఎన్నోకొన్ని పగటి ముక్కల్ని ఆయనకు అంటించాలి
ఆమె జ్ఞాపకాలతోపాటు ఆయననూ పొదవిపట్టుకోవాలి
888  ***  888